HISTORIA SZKOŁY
ORAZ JEJ DZIESIEJSZE OBLICZE

Dzisiejsza szkoła została uroczyście otwarta 27 maja 1929 r. Kamień węgielny pod budynek szkolny wmurowano 9 maja 1925 r., jednak z braku pieniędzy w latach 1926-27 prace zostały wstrzymane. Po otwarciu nazwa szkoły brzmiała "Siedmioklasowa Publiczna Szkoła Powszechna im. Bernarda Chrzanowskiego". Była szkołą na ówczesne czasy nowoczesną - miała np. salę gimnastyczną.
W roku 1986 oddano do użytku nowe skrzydło, a w roku 1994 "zieloną" salę gimnastyczną.
Historia szkolnictwa w Sierakowie ma wielowiekową tradycję. Pierwsza pisemna wzmianka o szkole parafialnej w Sierakowie pochodzi z roku 1641. Mieściła się ona "w domie murowanym, który Magistrat jest zobowiązany naprawiać. Na utrzymaniu ks. proboszcza i Magistratu znajduje się nauczyciel, uczący dziatwę szkolną". Pierwsza szkoła parafialna istniała zapewne znacznie wcześniej. Już za panowania Nałęczów - w XV w. wiadomo o 9 studentach Uniwerytetu Jagielońskiego pochodzących z Sierakowa, którzy gdzieś musieli posiąść umiejętność czytania i pisania.
Duże zasługi dla szkolnictwa w mieście położył, niesławnej skądinąd pamięci, wojewoda poznański Krzysztof Opaliński, fundując pierwsze w Polsce trzyklasowe gimnazjum. Mieściło się ono w klasztorze oo. Bernardynów i zostało otwarte prawdopodobnie w 1650 r. Wkrótce jednak wojna z Rusią i potop szwedzki położyły kres istnieniu gimnazjum. Po nabyciu dóbr sierakowskich przez Brühla a później przez Gartenberga-Sadogórskiego do miasta zaczyna napływać ludność niemiecka i żydowska. W roku 1750 powstała gmina ewangelicka, która w 1776r. założyła w mieście własną szkołę. Również gmina żydowska uzyskała od hr. Bnińskiego w roku 1783 przywilej założenia swojej szkoły. Tak więc pod koniec XVIII wieku w Sierakowie były trzy szkoły elementarne różnych wyznań. W tych czasach Janek, Icek i Hans nie mogli uczyć się w tej samej szkole, a pomysł nawiązania kontaktów z zaprzyjaźnioną szkołą Realschule z Sandesneben (zrealizowany 30 września 1995) potraktowany byłby jak herezja.
W pożarze w roku 1817 spaliły się zabudowania klasztoru mieszczące szkołę katolicką oraz budynek szkoły ewangelickiej. Przerwa w ich działalności trwała do 1820 r., kiedy to otwarto szkołę komunalną z dwoma nauczycielami (jeden nauczyciel katolik, drugi ewangelik). W roku 1832 rozdzielono ją na szkoły wyznaniowe, mieszczące się w budynku dzisiejszego probostwa. Od roku 1846 szkoła katolicka jest 2-klasowa rozwijając się nadal w latach późniejszych - w roku 1923 jest już szkołą 7-klasową.
W okresie drugiej wojny światowej szkoła nasza nie była dostępna dla polskich dzieci, co nie znaczy, ze nie uczyły się one przez te lata.

W 1945 r. polscy uczniowie rozpoczynają naukę w obecnej szkole. Z czasem budynek staje się za mały, aby pomieścic wszystkich uczniów. Lekcje klas naucznia początkowego odbywają się w różnych pomieszczeniach znajdujących się poza szkołą. Starsi uczniowie uczą się na tzw. 3 zmiany. Ostatnie lekcje kończą się o godzinie 18.00.
Nadchodzi dzień 22grudnia 1986r. Tego dnia w szkole jest wielki święto. Zostaje oddane nowe skrzydło szkoły. W dobudowanej części znajdują się nowoczesne klaso-pracownie, świetlica szkolna, biblioteka, gabinety lekarskie, sanitariaty i pomieszczenia administracyjne. Mamy nowoczesną szkołę, w której uczy się około 1000 uczniów klas I - VIII, a ich edukacją zajmuje się około 60 nauczycieli.
Reforma systemu edukacji w 1999r. zmienia naszą placókę w sześcioletnią szkołę podstawową. W 2003 r. do szkoły uczęszcza 640 uczniów, pracuje 44 nauczycieli oraz 8 pracowników administracji i obsługi.

KALENDARIUM SZKOŁY

Galerie